Fantomowa noga stołu Wuja Sama i pozostałe gliniane, czyli największy przekręt w dziejach ludzkości cz. II

Prześlij dalej:

Wybuch I Wojny Światowej naruszyl ten system. Państwa europejskie przestawiły swoje gospodarki na cele militarne, a to znacząco ograniczyło zasady wolnego rynku. W efekcie przestały funkcjonować mechanizmy polityki pieniężnej, a system złotego pieniądza upadł, co stało się w 1914 roku. Jednakże cena złota pozostała na niezmienionym poziomie 20,67 dolarów za uncję do 1933 roku. Wtedy to, 9 marca, podczas trwającego wielkiego kryzysu gospodarczego, wynikłego z krachu na giełdzie nowojorskiej w 1929 roku, prezydent USA Franklin Roosevelt ogłosił stan wyjątkowy. Wykorzystując ustawę „o handlu z wrogiem” jeszcze z czasów I wojny światowej, rozkazem wykonawczym zmusił wszystkich obywateli oraz instytucje do sprzedaży złota  Bankowi Rezerwy Federalnej po kursie wymiany 20,67 USD za uncję. Kiedy już wszyscy zobowiązani pozbyli się go, prezydent Roosevelt podniósł cenę o 69%  do 35 USD za uncję. W praktyce oznaczało to dewaluację dolara o 63%, który teraz równał się jedynie 0,0285 uncji trojańskiej, więc ta była warta nie 20, lecz 35 dolarów. Tony złota umieszczono w dwóch bankach centralnych – Międzynarodowego Funduszu Walutowego oraz Banku Światowego.

W 1936 w roku na terenie bazy wojskowej Fort Knox powstał funkcjonujący po dziś dzień obiekt United States Bullion Depository.W jego podziemiach znalazły finalnie miejsce sztabki złota. Skarbiec istnieje po dziś dzień. Wejście do niego chronią drzwi mające grubość około pół metra i ważące 22 tony, które zgodnie z założeniami powinny wytrzymać atak rakietowy,. Miejsce to otacza kilka stref bezpieczeństwa, a szczegóły dotyczące zabezpieczeń są oczywiście tajne.

Strony

Źródło foto: 
12248 liczba odsłon
Obrazek użytkownika Marek Meissner

Autor artykułu: Marek Meissner