Trump



share

Oczywiście oglądałem doroczne wystąpienie prezydenta Trumpa wobec połączonych izb Kongresu, jak zwykle to wielkie wydarzenie w Ameryce. Zanim przejdę do pośpiesznej refleksji przywołam scenerię. Po przeprowadzonym impeachmencie prezydenta w Izbie Reprezentantów (w grudniu), gdzie większość mają Demokraci, dzisiaj odbędzie się ostatni akt lewackiego dramatu, czyli nie znajdą oni ¾ Senatu do skazania Trumpa i będzie to koniec tego partyjnego cyrku.



share

Trudno już dłużej grać przysłowiowego “głupka” i udawać, że w stosunkach polsko-żydowskich istnieje partnerstwo i wzajemne poszanowanie stron. Ostatnie ataki strony żydowskiej z wykorzystaniem niekoniecznie hipersonicznego Putina (raczej niewypał po Sowietach) jako wzmacniacza melodii antypolonizmu ułatwia Polakom dokonania oceny: “kto wróg, a kto przyjaciel” i każde zawody w rozgrywaniu nas metodą “dobry i zły policjant” nie są już w stanie przesłonić rzeczywistości. 



share

Dziś już wiemy, że nie ma sensu uczyć się historii, drukować poświęconych jej książek dlatego, że podobnie jak klimat również historia podlega zmianom. Mówi się, że ten kto kontroluje przeszłość, kontroluje też przyszłość, a kontrolujący przecież się zmieniają. Pewnie dlatego Putin dokonał antysemickiego odwiertu w polskiej historii z okresu II wojny światowej. Z jednej strony wypada się cieszyć, że może wreszcie przestanie się bawić rakietami i pozna trochę wiedzy historycznej, szkoda jedynie, że ogranicza się do “hipersonicznych” źródeł stalinowskich. Jeszcze tylko brakuje, aby jako początkujący historyk oparł się (podobnie jak ci fachowcy od klimatu) na jakimś poważnym autorytecie w stylu małolaty Grety Thunberg, a pozostaną po nas tylko korniki i śmiech świstaka historii…

Strony