Trump



share

Szlifowanie diamentu nienawiści i kłamstwa skończyło się wywrotką z kulminacyjną sceną harakiri z podstarzałą liderką Demokratów drącą na strzępy federalny dokument przemówienia prezydenta Trumpa w szale politycznej dewastacji. Speaker Nancy Pelosi z pewnością należy się przysłowiowy odpoczynek w Ciechocinku. Polityka bywa krwawym sportem, widocznie tym razem jej nie wyszło (choć jej córka oznajmiła, że jej mamusia jest tak przebiegła, że mogłaby uciąć ci głowę, a ty byś dalej się uśmiechał), albo jej modlitwy o “pomyślność” Trumpa (tak mówiła do naiwnych) nie zostały wysłuchane. Inaczej mówiąc był to wspaniały tydzień dla Trumpa i totalne niepowodzenie dla Demokratów. Impeachment odszedł w czeluść historii. Miał zniszczyć Trumpa, jednak zniszczył tylko Joe Bidena poprzez naświetlenie korupcji na najwyższym szczeblu wśród polityków i Deep State.   



share

Oczywiście oglądałem doroczne wystąpienie prezydenta Trumpa wobec połączonych izb Kongresu, jak zwykle to wielkie wydarzenie w Ameryce. Zanim przejdę do pośpiesznej refleksji przywołam scenerię. Po przeprowadzonym impeachmencie prezydenta w Izbie Reprezentantów (w grudniu), gdzie większość mają Demokraci, dzisiaj odbędzie się ostatni akt lewackiego dramatu, czyli nie znajdą oni ¾ Senatu do skazania Trumpa i będzie to koniec tego partyjnego cyrku.



share

Trudno już dłużej grać przysłowiowego “głupka” i udawać, że w stosunkach polsko-żydowskich istnieje partnerstwo i wzajemne poszanowanie stron. Ostatnie ataki strony żydowskiej z wykorzystaniem niekoniecznie hipersonicznego Putina (raczej niewypał po Sowietach) jako wzmacniacza melodii antypolonizmu ułatwia Polakom dokonania oceny: “kto wróg, a kto przyjaciel” i każde zawody w rozgrywaniu nas metodą “dobry i zły policjant” nie są już w stanie przesłonić rzeczywistości. 

Strony