tandeta



share

Gdy byłem na drugim roku socjologii prawdziwą furorę robił „Big brother”, wówczas absolutna nowość w Polsce, serwowana przez TVN i prowadzona przez samego Grzegorza Miecugowa. Praktycznie na każdych zajęciach wykładowcy i studenci podejmowali temat, usprawiedliwiając się naukowymi narzędziami badawczymi. Bardzo szybko się jednak okazywało, że większość „naukowców” zaczynała mówić dokładnie w taki sam sposób w jaki rozmawiało się o „Big brotherze” na przystankach tramwajowych. W pewnym momencie ambitniejsza i zdecydowanie męska część studentów nieśmiało zauważyła, że sam program jest żenujący, natomiast nasze próby udawania naukowej ciekawości w szybkim tempie zmierzają do tego samego poziomu. Zaczęła się jatka nie na żarty, chociaż moja grupa z reguły nie wyrywała się do odpowiedzi i nie przejawiała żadnej aktywności. Pod koniec dyskusji padł żelazny argument rzucony przez koleżankę, powiedzmy Agnieszkę, bo prawdziwego imienia nie pamiętam.



share

Ze wszystkich najbardziej irytujących rzeczy na świecie w pierwszej dziesiątce na pewno umieściłbym tandetę, którą coraz częściej z obozu PiS zalatuje. Niewielu ma ochotę albo i odwagę o tym wspominać, bo nazbyt sennie i pewnie się zrobiło, gdy regularnie radości dostarcza PO. Nie przeczę ubaw jest, ostatnio za sprawą Schetyny doznającego olśnienia i zapowiadającego powrót na łono konserwatywnych wartości. Szczególnie śmieszny w tej sekwencji "powrót", równie dobrze prostytutka może powrócić do dziewictwa. Właściwie w przypadku PO i ta analogia jest nieadekwatna, w końcu partia narodziła się z występku i bez cnoty. Fajnie się na męki wroga patrzy i komentuje, ale to wszystko są pocieszenia, bez wniosków wyciągniętych z cudzych błędów. Przez osiem lat PO jechała na jednym patencie, cokolwiek by się nie działo zawsze ktoś w tłumie krzyknął: „E, bez obaw, przyjdzie Donald i naprawi”.



share

Powtarzający się scenariusz jest tak nudny, ze nikt mnie do żadnej roli nie wciągnie, nawet nie zamierzam statystować. Poseł z Nowoczesnej.pl dorabia sobie jako dyrektor Teatru Polskiego we Wrocławiu, ale w czasach świetności tej sceny, nie załapałby się na suflera. Postawię sporo grosza, że niejakiego Krzysztofa Mieszkowskiego nie zna prawie nikt z komentujących dętą wrocławską aferę. Facet ma prawie 60 lat, zatem nie jest debiutantem, ludzie się o jego istnieniu dowiedzieli, bo zdjął stringi. Teatrem interesowałem się swego czasu namiętnie i z wrocławskich nazwisk doskonale pamiętam Grotowskiego, czy Tomaszewskiego, to byli artyści. Jeśli Krzysiek z Nowoczesnej.pl przez ostatnie 25 lat nie obił mi się o uszy, to znaczy, że z niego traki dyrektor teatru, jak ze mnie gwiazda porno. Niech sobie szokuje, tyle jego, taka rola polityka i pozbawionego talentu kabotyna. Z drugiej strony nie przesadzajmy z "olaboga świat się kończy".

Strony