Polacy



share

Większość, szczególnie współczesnych reżimów, została zbudowana według tytułowego klucza. Za wyjątek mimo wszystko należy uznać III Rzeszę, gdzie idiotą był tylko wódz, ale otoczenie niestety składało się z wybitnych jednostek, które na kilka lat zbudowały niemiecką potęgę, grabiąc i mordując w sposób „przemysłowy” miliony ludzi. Nic podobnego nie zdarzyło się za to w reżimach komunistycznych i postkomunistycznych, tutaj zawsze wyjątkowo prymitywne jednostki i kadry odpowiadały za nieszczęścia własnego narodu.



share

Jestem zbudowany tym, że tysiące albo i miliony Polaków spiera się ze sobą w jaki sposób obchodzić setną rocznicę odzyskania niepodległości. Obserwuję te spory, niestety tylko w wersji wirtualnej, ale i tak moje serce jest przepełnione dumą i czuję się zaszczycony, że jestem częścią tak wyjątkowego narodu. Każde zdanie, każda sekunda i godzina poświęcona przez Polaka na obronę swoich świętych racji to tlen, którym oddycham. Oby Polak nigdy nie zatracił pasji i chęci do toczenia sporów, bo to oznaczałoby koniec Polski.



share

Na prawicy syndrom sztokholmski wcześniej, czy później, ale zawsze się ujawnia. Lewicowy bełkot o łączeniu Polaków, który jest niczym innym tylko zamordyzmem na wzór „frontu narodowego”, to chyba najczęściej powielane pobożne życzenie. Kompletnie tej paranoi nie rozumiem, bo jak świat światem ludzie się różnili nawet tam, gdzie zgadzali się co do sedna rzeczy. Na czym ma polegać fenomen, który nakazuje maszerować w rytm jednego bębenka i pod dyktando naiwnej idei wspólnoty ponad podziałami, nie wiem i nie chcę wiedzieć. Jest to kompletna bzdura kolportowana przez ludzi nie mających bladego pojęcia, jak funkcjonują społeczności, a zwłaszcza taka skala społeczności, jak naród.

Strony