ruina



share

Teraz wszyscy mądrzy, bo „opozycja” zebrała po czterech literach od swojego elektoratu i swoich mediów, co zaowocowało chóralnym ogłoszeniem końca współpracy pomiędzy KOD-ami i politykami. Nie do końca tak to widzę i pozbawiam złudzeń, ten układ się na nowo sklei i będzie dalej funkcjonował, co prawda w kalekiej formie, ale przecież nigdy nie było inaczej. Natomiast przegrane głosowanie „opozycji” postawiło kropkę nad „i”, która zamyka pewien etap tragikomicznej rewolucji. Od wielu miesięcy, może lat, aktywność uliczna słabła, co było widać gołym okiem. Największa demonstracja odbyła się zaraz na początku rządów PiS i miała około 50 tysięcy uczestników, potem już nigdy do takiej liczby „opozycja” nie doszła.



share

Bardzo przepraszam i to od razu za dwie rzeczy. Nastrój mam tak podły, że mogę niepostrzeżenie zagryźć, a po drugie tytuł trochę daje grafomanią. Jedno nałożyło się na drugie i sam jestem ciekaw, co z tego wyjdzie. Pierwszy raz od dłuższego czasu wybrałem się w Polskę i to nie był wybór, ale przymus. W szczegóły nie wchodzę, bo jak napiszę, że usiłowałem kupić jakiś samochód, to każdy człowiek, który choć raz w życiu przeczytał pół książki i potrafi rozwiązać równanie z jedną niewiadomą, wie doskonale czym to pachnie i pewnie teraz wydaje się z siebie charakterystyczne sssss. Po wielu przygodach trafiłem do Wrocławia, trasą zwykłą, nie autostradą. Pierwsza dzielnica Wrocławia od tej strony nazywa się Leśnica i klimatem przypomina wczesne lata 90-te. Był tam kiedyś taki bazarek, jakich tysiące w Polsce było. Pewnego pięknego dnia „liberalne” władze stolicy Dolnego Śląska stwierdziły, że to fatalna wizytówka miasta i nakazały handlowcom się ucywilizować.



share

Motto. A czemuś Marcinie Gruzina do mojego Biskupina nie przywiózł? Dla mnie jednym z największym dramatów jest ludzka głupota, co nie brzmi nazbyt wyszukanie, ale cóż poradzę, tak właśnie jest. Odrębną kategorią tego dramatu jest głupota zaskakująca. Znam wielu ludzi, z którymi nie chciałbym mieć wspólnego stolika w knajpie, a mimo wszystko uznaję, że pewnych granic nie przekraczają. Wydawało mi się, że kimś takim jest playboy Marcin Meller. Nigdy nie był moim ulubionym fanem, ale jednak nie podejrzewałem go o intelektualny zjazd na poziomie Karolaka. Niestety, dla Mellera oczywiście, stało się i już się nie odstanie, bo Internet nie wybacza. Pan Marcin jak większość użytkowników portali społecznościowych, w tym piszący te słowa, ma taką manierę, że musi się pochwalić, co robił w życiu prywatnym. Zgubna rzecz, ale człowiek nie jest w stanie pokonać własnych słabości i to jeszcze jakoś uchodzi.