rachunek bieżący



share

Poprzednio zwróciłem uwagę, iż analizując rachunek bieżący, spotykamy się z pięcioma wariantami gospodarczymi:
A. Kraj posiada własną walutę i wypracowuje nadwyżki na rachunku bieżącym;
B. Kraj wypracowuje nadwyżki na rachunku bieżącym oraz posługuje się wspólną walutą – euro (np. Niemcy)
C1. Kraj ma deficyt na rachunku bieżącym i własną walutę (np. Polska)
C2. Kraj ma deficyt na rachunku bieżącym, posługuje się własną walutą i waluta ta jest jednocześnie używana jako podstawowa waluta rozliczeniowa na rynkach międzynarodowych (USA).
D. Kraj ma deficyt na rachunku bieżącym i wspólną walutę (np. Grecja).
 



share

Rząd każdego kraju, ustala budżet w taki sposób, aby zapewnić stabilność finansową kraju. Ponieważ sytuacja gospodarcza każdego państwa jest inna, to nie ma „jedynie słusznej” strategii gospodarczej, która sprawdziłaby się w każdym kraju, na całym świecie. Recepty na ożywienie gospodarki powinny zależeć od kondycji fizycznej i stanu zdrowia każdego kraju.
Tak jak lekarz, na podstawie obserwacji pacjenta, po charakterystycznych objawach, jest w stanie rozpoznać trapiąca go chorobę, tak  społeczeństwo może zanalizować stan gospodarki państwa, na podstawie ważnych wskaźników gospodarczych.
Jednym z najistotniejszych jest rachunek bieżący.
Wyjaśniając w „pigułce”: na rachunek bieżący składają się cztery parametry:
- bilans handlowy kraju, czyli różnica pomiędzy eksportem a importem;
- saldo międzynarodowych transferów pieniężnych na rachunkach bankowych;