prezydenckie prawybory



share

Jeśli wybory odnoszą się do przyszłości to w Ameryce nie wygląda ona najlepiej, najbardziej obiecująco. Bardziej kojarzy się ten spektakl z wyborami w Domu Pogodnej Starości (zarządzony przez jego administrację), no cóż nawet cywilizacje się starzeją, co dopiero ludzie. Więc już po Super Wtorku i na deskach wśród pozostałych zawodników, kandydatów Partii Demokratycznej do  prezydenckiej nominacji jest nieco przestronniej. W poprzednim tekście ostrzegałem, że establishment Partii Demokratycznej będzie musiał przyspieszyć ruchy blokujące komucha (wnuczka Ziemi Beskidzkiej) 77 letniego Bernie Sandersa i oczywiście tak się stało. Ameryka (w wielu wymiarach) nie jest gotowa na socjalizm/komunizm!



share

Nawet w świecie polityki funkcjonuje pojęcie “rzeczywistość”, które jednak w okresie wyborczym przekształca się w “życzywistość”, czyli zjawisko opowiadania banialuk  przez próbujących dorwać się do władzy polityków. Pewnie wymyśliłem to słowo, a jeśli tak to aby lepiej oddać operację czarowania wyborców. Jednak ci najbardziej czarowani już są rozczarowani i dlatego politycy próbują wracać do bezczelnego języka bezpośredniego mówiąc wprost co zamierzają zrobić po swoim zwycięstwie. Tak rozumianą zwycięską kampanię wyborczą w 2016 prowadził Trump i właśnie takąż przeciwko Trumpowi chce prowadzić wnuczek Ziemi Beskidzkiej Bernie Sanders, który będąc socjalistą przystąpił do Demokratów, aby stanąć na ich czele.



share

Na placu boju, w republikańskim wyścigu do prezydenckiej nominacji z 17 kandydatów został już tylko Donald Trump. Zapowiadany przez fachowców,  szklany sufit możliwości i sympatii wyborców (30-45%), mający zatrzymać Trumpa na drodze do nominacji dramatycznie pękł, bądź poszybował w górę. Wyborcy zdradzeni kolejny raz przez republikański establishment tym razem postawili na mówiącego ich językiem, charyzmatycznego, niezależnego od partyjnego aparatu miliardera znanego z lekceważącego stosunku do niemiłościwie nam panującej politycznej poprawności.

Strony