Budka



share

Tak po „dziennikarsku” zacząłem, sensacja goni sensację, ale jest wiele faktów, które po prostu na taki scenariusz wskazują. W PO ścierają się frakcje polityczne i te są powszechnie znane, zresztą sami politycy o nich otwartym tekstem mówią. Ostatnio Budka miał pretensje do Schetyny, że „skrzywdził Małgosię”, czyli Kidawę-Błońską. Zgrzytów i wojen w PO jest znacznie więcej, mówi się na przykład, że w roli szefów sztabu nowego kandydata Szłapkę i Arłukowicza ma zastąpić Nitras i ktoś tam jeszcze. Mnie ta „jakościowa” zamiana śmieszy, ale w szeregach największej partii opozycyjnej panują raczej ponure nastroje, które się przekładają na kompletnie niezrozumiałe decyzje.



share

Teksty z cyklu koniec jakiejś tam partii, czy inna śmierć polityczna, to stała publicystyczna półka, ale nie ma co wyważać otwartych drzwi. Wystarczy popatrzeć i to tak z boku, bez szczegółowej analizy obiektu politycznego, aby zobaczyć schyłek formacji. Czy potrzeba bardziej dosadnego obrazu niemożności, niż rozpaczliwe poszukiwanie kandydata na Prezydenta RP w partii, która się mieni liderem opozycji? I tutaj nie chodzi o to, że ci kandydaci się między sobą żrą, kto ma wystartować, ale jest dokładnie odwrotnie, nie ma chętnych, aby zaliczyć mniej lub bardziej spektakularną porażkę. Wystarczy ta jedna obserwacja, żeby wyciągnąć odpowiednie wnioski, ale to nie jedyny, tylko jeden z wielu problemów PO.



share

Takich nagłówków media produkują ponad miarę, co i rusz mamy jakieś trzęsienie ziemi, koniec początku i tak dalej, samych końców PiS i PO nie da się policzyć, ale z mediami mam niewiele wspólnego, dlatego staram się odpowiednie nadać rzeczy słowo. Czy to się komuś podoba, czy nie, będziemy mieli lada chwila poważne roszady na polskiej szachownicy politycznej, a kto wie, może i szach z matem. Nie trudno się domyślić, że taką daleko idącą tezę można oprzeć wyłącznie nie utracie większości przez koalicję rządzącą i tak rzeczywiście jest, z tym, że to jeden, ale nie jedyny powód gwałtownych zmian. Gowina przerosły własne ambicje, za którymi idą umiejętności polityczne na poziomie Ryszarda Petru, czy Borysa Budki, no i ten drugi obok Gowina przyłoży się do „nowej normalności”.

Strony