suwerenność



share

Bardzo rzadko odwołuję się do wersów złotą nitką szytych i nawet, gdy piszę o patriotyzmie, Ojczyźnie, bohaterstwie, to unikam łatwizny polegającej na epatowaniu przymiotnikami. Niestety powszechność zużywa i dlatego z wielkich słów pozostają jedynie przymiotniki, rzeczowniki, czasowniki. Dziś robię wyjątek i sięgam po wielką rzecz, bo czas jest taki, że dookoła pełno środków wyrazu, zastępujących proste czyny.

Co to jest suwerenność? Bez wstydu zaglądam do wszystkich możliwych źródeł i zaczynam od języków obcych. Po francusku „souverain” znaczy tyle, co „najwyższy”, po łac. „nad; dodatkowo”. Z kolei najnowszy słownik PWN podaje tak proste definicje, że i Zofia Romaszewska powinna zrozumieć:

1. zdolność do samodzielnego, niezależnego od innych podmiotów, sprawowania władzy nad określonym terytorium, grupą osób lub samym sobą;

2. posiadanie władzy zwierzchniej



share

Jarosław Kaczyński przeciął spekulacje i wyznaczył granice dla Polski nieprzekraczalne, nie będzie żadnych „polskich obozów”, choćby Izrael i USA słały monity. Niby niewiele, ale wystarczy przyjąć właściwą perspektywę i zobaczymy polityka, który jest absolutnym gigantem. W telewizji, prasie, radiu i w Internecie możemy sobie snuć dowolne plany, produkować setki pomysłów i ścigać się na strategie, jednak ta zabawa nie ma żadnego lub ma minimalne przełożenie na rzeczywistość. Analogicznie się dzieje przy kibicowaniu, wszyscy wiemy najlepiej komu podać, w który róg strzelić, a co gorliwsi nawet machają nogami na wersalce symulując dokładne centry na pole karne.



share

Zwykle piszę o sytuacji politycznej w USA, ale rynek polityczny (i jego aktorzy) w obydwu krajach  (USA, Polska) zaczyna się tak upodabniać, że nie sposób przejść nad tym do porządku dziennego. W obydwu przypadkach mamy do czynienia z rozpaczliwym kontratakiem ośrodków globalistycznych zaskoczonych siłą i witalnością odradzającego się i do niedawna z dużym powodzeniem  lekceważonego żywiołu narodowego. Delegatura europejskich sił globalistycznych znajduje się dziś w Berlinie, ale oficjalnie przebywa na wyjeździe w Brukseli. Celem globalistycznych totalniaków jest takie oczarowanie populacji krajów europejskich, aby odrzuciły one swoją tożsamość, religię i ideały, które wypracowane przez setki lat stanowiły o ich dorodnej odrębności.  Tą całą różnorodność i unikalne kulturowe bogactwo globaliści chcą wyrzucić na śmietnik Historii.

Strony