ruch narodowy



share

Na początku chciałbym bardzo wyraźnie podkreślić i odróżnić, naiwne sentymenty z czasów Dmowskiego, od tego co się dziś dzieje z udziałem posła Zawiszy i szefa MW Roberta Winnickiego. W drugim zdaniu wyraźnie oddzielam słuszne treści, powielane przez bardzo podejrzane towarzystwo, od zamiarów, które dla mnie jasne nie są. W końcu powołam się na własny kazus, otóż niedawno stanąłem przed sądem apelacyjnym, w związku z „dwoma ruskimi cwelami” i mój adwokat w mowie obrończej opisując intencje oskarżonego odwołał się do „Polski dla Polaków” oraz szerszych treści narodowych. Zaprzeczyłem takiej charakterystyce mojej osoby formułując następujące „alibi”: „Nie jestem narodowcem, chociaż nie uważam, aby cokolwiek w poglądach narodowych miało być wstydliwe lub nie zgodne z prawem”. To zdanie potarzam poza sądem i ono właściwie oddaje cały mój stosunek do ruchu narodowego.



share

Obiecałem i słowa dotrzymuję, daję sobie i wszystkim odpocząć od sprawy sadowej, niech mi jednak będzie wolno przypomnieć pewną okoliczność, niezwiązaną bezpośrednio ze procesem, jednak naocznie pokazującą zaistnienie, bądź też uziemienie, warunku brzegowego dowolnej medialnej sensacji. O procesie blogera, w który aż się roiło od medialnych frykasów dowiedziały się gminy i powiaty, mnie ten stan w żadnym stopniu nie martwi, ponieważ potwierdza dwie rzeczy: trędowatość blogera i wbrew pozorom siłę rażenia treści. Proszę sobie wyobrazić taki oto stan medialnej wrzawy: „Forma może nie ta, ale powinniśmy otworzyć dyskusję, czy w Polsce rzeczywiście występuje coś takiego jak gwałt na społeczeństwie w warunkach kryminalnych i ktora recydywa gwałci”. Najłagodniej i najbardziej eufemistycznie jak się da zaproponowałem temat „debaty publicznej” i wiadomo, że nie ma szans, aby tak postawiony problem mógł konkurować z „kure…m”, czy też „ona chce być zgwałcona dla mnie”.



share

Ja się nie dziwię, że sam PiS nazywa się prawicą. Czymś trzeba zachęcić nierozumny elektorat, który nie rozumie pojęcia prawicy.
Ale od innych uczestników życia politycznego wymagałbym trochę więcej znajomości tematu. Program gospodarczy i społeczny PiS-u jest lewicowy, socjalny. Czyli socjalistyczny. Jeśli dodać do tego retorykę narodową, to mnie wychodzi, że PiS jest partią narodowo-socjalistyczną.

Strony