polityczna poprawność



share

Jest temat z mojej ulubionej prawnej półki i w dodatku na tej samej półce leży inny mój „ulubieniec” – poprawność polityczna. Parę dni temu przetoczyła się świeża lawina domorosłych analiz prawnych i patetycznych uniesień. Zdecydowanie najlepsza minister w rządzie Mateusza Morawieckiego, Pani Elżbieta Rafalska, przedstawiła projekt ustawy dotyczący tak zwanej przemocy domowej. Już sam termin jest pokłosiem bełkotu zwanego poprawnością polityczną, przemoc to przemoc i nie ma znaczenia, czy ma miejsce w domu, czy na łące. No, ale to dopiero początek paranoi.



share

Dzień po 229. rocznicy obalenia Bastylii, które zapoczątkowało Rewolucję Francuską, mistrzem świata w piłce nożnej została reprezentacja Trójkolorowych. Trzy kolory francuskiej flagi oznaczają kolejno: króla (biały), szlachtę (niebieski) i lud (czerwony). Umieszczenie ich razem na fladze Republiki ma symbolizować równość. Rewolucja wprowadziła w życie to piękne hasło za pomocą wynalazku Antoniego Louisa, rozpropagowanego przez Józefa Ignacego Guillotina. Tak jak skośne ostrze gilotyny poprzez ścięcie głowy równało wszystkich przeciwników Rewolucji, włączając w to samego króla Ludwika XVI, tak współczesna lewica od dziesięcioleci, wbrew logice i biologii, stara się równać wszystkich coraz bardziej absurdalnymi przepisami. Zainfekowani utopijną wizją równości lewicowi aktywiści nie cofną się przed niczym.



share

Opisywać świat można na różne sposoby. Gdy robi się to z perspektywy dziennikarza zatrudnionego w redakcji siłą rzeczy prezentowany obraz będzie ograniczony określoną linią. W tym sensie niezależne dziennikarstwo to mit. Ale w czasach kiedy mainstreamowe media, włączając w to telewizje, umierają na żenadę, postęp technologiczny – internet, social media, YouTube – daje ludziom takim jak ja niespotykane dotąd możliwości. Oczywiście o tym jak te możliwości są wykorzystywane można napisać opasłe tomisko, ale że one obiektywnie istnieją wątpliwości nie ma. Sky is the limit, jak mawiają na Wyspach.

Strony