oszczędności



share

Czyjś koszt, to dla drugiej strony dochód. Dlatego zarobek każdego z nas pochodzi z wydatków innej osoby. Aktywa finansowe jednej osoby/instytucji są jednocześnie zobowiązaniem finansowym dla kogoś innego. Warto mieć świadomość, że aktywa finansowe, nie będące jednocześnie niczyim zobowiązaniem, po prostu nie istnieją. Pieniądz cały czas krąży…
Dla przykładu, jeśli wydasz 1000 zł, to dokładnie o taką sumę wzrośnie dochód kogoś innego, lub kilku innych podmiotów, dając sumarycznie właśnie taką kwotę. Te 1000 zł nie zniknie ze świata,  ile oczywiście ich nie spalisz. Z punktu widzenia mikroekonomii, niestety pieniądze zniknęły z Twojego portfela, jednak patrząc na poziomie makro, po prostu przewędrowały do portfela innej osoby.



share

Problem gospodarczy Grecji jest stosunkowo szeroko omawiany. A co się dzieje w Portugalii? Niestety Portugalia znajduje się w takiej samej sytuacji. Po pęknięciu bańki, w tym kraju, drastycznie zwiększył się deficyt fiskalny. A gdy zabrakło pieniędzy w budżecie, to rząd zwiększył obciążenia podatkowe. I co mu to dało? Dochody podatkowe rządu Portugalii – spadły! Co już kompletnie pogrążyło finanse kraju. Kolejny przykład na poparcie tezy, że w czasie deflacji lub recesji, jakiekolwiek podwyżki podatków, zmniejszają wpływy budżetowe państwa. Portugalia zrobiła dokładnie takie same błędy, jak kiedyś Japonia.
 
Dochody podatkowe rządu = nominalny PKB × stawka podatkowa x współczynnik elastyczności dochodów.



share

Grecja – tak się żyje pod dyktando Wielkiej Trójki.
 
Coraz częściej krytykowana ale nadal realizowana polityka oszczędności, wzrost podatków, czy też z drugiej strony: emisja obligacji, drukowanie waluty, reformy strukturalne, inwestycje publiczne, wydatki społeczne – to wszystko są tylko „środki” prowadzące do celu. Celu, jakim powinna być poprawa jakości życia społeczeństwa. Działania zmierzające np. do zmniejszania wydatków publicznych nie powinny być celem samym w sobie, a tymczasem mam wrażenie, że w Europie politycy się trochę pogubili. W Unii Europejskiej „polityka oszczędności” i tzw. „reformy strukturalne” stały się celem nadrzędnym, który należy realizować nie bacząc na koszty społeczne. A te są katastrofalne: w niektórych krajach unijnych olbrzymia część społeczeństwa utraciła pracę i co za tym idzie jedyne źródło dochodów. Tragicznym przykładem jest Grecja.
 

Strony