ideologia



share

Połowę życia spędziłem w PRL-u i nie potrafię sobie przypomnieć, aby przez jedną chwilę, w szkole, w pracy, na podwórku pojawiało się słowo „aborcja”. Temat w PRL-u był znany pod zupełnie inna nazwą – skrobanka. Jako dziecko słyszałem o skrobance, każda sąsiadka wiedziała, u którego lekarza można się „wyskrobać”, co druga wiedziała kto i ile razy się skrobał. Co ciekawe ani w kościele, ani na lekcjach religii nikt nie mówił o życiu poczętym, o jego ochronie i przywoływał tych wszystkich argumentów w postaci cepa, jakimi się teraz ludzie okładają.



share

Dwie zapory moralne towarzyszyły autorowi w procesie twórczym i również po ukończeniu dzieła. Zasadę generalną mam taką, że to co w rodzinie nie wydostaje się do przestrzeni publicznej. Równorzędnie staram się jak umiem, by w najmniejszym stopniu nie narazić na niebezpieczeństwo ludzi, którzy podejmują słuszne działania w słusznej sprawie. Dziś, po pierwszym dniu w LO, Dziedziczkę puścił stres i pełna entuzjazmu podzieliła się z ojcem niebywałą historią. A wiesz co my dzisiaj śpiewaliśmy w zacnej szkole muzycznej w Legnicy? Nie czekając na odpowiedź Dziedziczka rzuciła wersem pieśni: „Niech zginie szwabski chwast”. Za chwilę dodała, że był też hymn polski na chór i orkiestrę, a pogłos się taki niósł, że cała sala drżała. Zrobiło to na mnie wrażenie, przede wszystkim dlatego, że miejscem akcji jest Legnica, pieszczotliwie nazywana Małą Moskwą. Absolutny bastion lewactwa i wszelkiej nowoczesności i nagle taki numer?



share

W ostatnim czasie prowadzę intensywną korespondencję z wieloma prawnikami z różnych dziedzin prawa i jeszcze dodatkowo odwiedzam notariusza. Wnioski z tych doświadczeń są mało zaskakujące. Obojętnie z jakim problemem się zwracasz żaden prawnik nie powie ci jak udowodnić swoje racje, on od razu mówi jak uniknąć odpowiedzialności lub znaleźć odpowiedni paragraf na stronę przeciwną. Wstyd się przyznać, jednak dotąd byłem takim frajerem, że po prostu przychodziłem do sądu albo pisałem pisma, w których interesowała mnie wyłącznie prawda materialna. Tymi metodami doszedłem do stanu, w który znieważony, zniesławiony i zelżony razem z rodziną, otrzymałem wyrok karny za „króla żebraków”, jednocześnie lżący systematycznie zostaje uniewinniony za „pie…l się”, „głęboko upośledzony gość”, „wariat ze Złotoryi”.

Strony