Fantomowa noga stołu Wuja Sama i pozostałe gliniane, czyli największy przekręt w dziejach ludzkości cz. II

Prześlij dalej:

            Dlaczego tak uważam? Bo owa podstawowa cecha, użyteczność wyłoniona metodą eliminacji, czyli najlepszego wyboru, została wyeliminowana lub raczej zniszczona. Popyt na papierowy banknot nie ma  nic wspólnego z popytem pierwotnym, ukształtowanym zgodnie z hierarchią naszych pogtrzeb. I oczywiście, żadnego związku  z realną wartością materiału, z którego go wkonano. Współczesny pieniądz przestał już więc być towarem.

            Dla porządku dodajmy, że nie zawsze tak było. Kiedyś banknot, jakkolwiek sam w sobie bez wartości,  był potwierdzeniem depozytu złotych lub srebrnych monet złożonych u złotnika. A później w banku. Monety te można było  w nim odebrać w zamian za banknot. Nazywał się to „systemem waluty złotej” a omówimy go w kolejnym rozdziale. Jednakże to już wspomnienie. Dziś  pozostało nam coś, co absolutnie nie da się wycenić. Wiara w obietnice emitenta banknotu, że zawsze, kiedy zechcemy go użyć celem zapłaty, będzie to możliwe. Prześmiewczym chichotem pobrzmiewa napis na banknotach dolarowych USA, który brzmi „In God we trust”, czyli w Bogu nadzieja. No comments.

 

 

***

SYSTEM WALUTY ZŁOTEJ

Zasada parytetu złota, zwana też systemem waluty złotej, została wprowadzona w XIX wieku. Funkcjonowała w latach 1870-1914. Jak wspomnieliśmy, jest już rzeczą z przeszłości, a dlaczego, już za chwilę stanie się jasne. Porzucono ją pomimo wsparcia wielu słynnych ekonomistów. Wspomnijmy tu np. Carla Mengera (1840-1921), założyciela Austriackiej Szkoły Ekonomii, twórcę teorii wartości i ceny  oraz prawidłowej  metody prowadzenia teoretycznych badań ekonomicznych.

U podstaw zasady parytetu złota leżała zasada przyporządkowania standardowej jednostce pieniądza określonej ilości złota. Bank centralny utrzymywał rezerwy obu w określonej, stałej proporcji, a zarazem gwarantował wykupienie złota zgodnie z ustalonym parytetem. W praktyce oznaczało to, że jednostka waluty była specyficzną miarą wartości złota. Istniała swoboda transferu złota pomiędzy krajami. System waluty złotej posiadał zdecydowaną przewagę nad innymi systemami pieniężnymi, objawiającą się dużą stabilnością  tak na rynku wewnętrznym emitenta pieenidza jak i międzynarodowym. Wahania cen złota były niewielkie i najczęściej wynikały z odkrycia jego nowych złóż lub zmniejszenia ilości kruszcu na rynku. Oczywiście, zasada parytetu złota miała pozytywne znaczenie dla funkcjonowania gospodarek poszczególnych krajów oraz wymiany międzynarodowej pomiędzy nimi, a w  konsekwencji zapewniała równowagę płatniczą państw, stosujących system.

Co do dolara USA, kiedyś był uważany za równie dobry jak złoto, jako że był na nie również wymienialny. Zgodnie z ustawą Coinage Act z 1792 roku jeden dolar równy był 0,04375 uncji trojańskiej złota, czyli ta kosztowała nieco więcj niż 20 dolarów.

Strony

Źródło foto: 
12250 liczba odsłon
Obrazek użytkownika Marek Meissner

Autor artykułu: Marek Meissner