Na jesieni 1999 Ministerstwo Skarbu Państwa sprzedało konsorcjum Eureko i BIG Bank 30% PZU. Sprzedano po niekorzystnej wycenie z 1998, nabywcy zapłacili w sumie 3mld, ponowna wycena wykonana w 2000 roku oszacowała wartość PZU na 100mld. Czyli powinna być pobrana kwota 10x większa tzn. 30mld.

Dodatkowo BIG kupił swoje 10% za pieniądze ulokowane w nim przez PZU za pośrednictwem funduszu "Skarbiec".

Eureko podczas zakupu wynegocjowało większosć w radzie nadzorczej PZU, doradzał mu ABN AMRO Bank s.a. - spółka, w której komitecie doradczym pracował Belka.

Minister Skarbu Państwa Wąsacz, który był drugą stroną w negocjacjach, został odwołany z powodu skandalu związanego z nagłośnieniem transakcji, nastał po nim Chronowski i natychmiast podał umowę do sądu celem unieważnienia. Po jego szybkiej dymisji (cały czas rząd Buzka 1997 - 2001) kolejna MSP Aldona Kamela-Sowińska wycofała skargę z sądu i zawarła ugodę z Eureko (i BIGiem) - ustalono, że Eureko ma prawo do zakupu dalszych 21% udziałów aby zdobyć pakiet większosciowy.

W tym momencie zaczęły sie kłopoty.

Mianowicie Kodeks handlowy, który dawał mozliwość zarządzania mniejszosciowemu właścicelowi został zamieniony na Kodeks spółek handlowych jasno nakazujący decydujący głos udziałowca większosciowego (tu: Skarbu Państwa) w spółce akcyjnej. Niezależnie od zapisów zawartych w statucie spółki o wyborze członków rady nadzorczej większościowi akcjonariusze zyskali w nowym kodeksie prawo do bezpośredniego odwołania zarządu spółki (tu: PZU).

Okazało się również, że Eureko nie miało żadnych gwarancji w aneksie mówiącym o zakupie 21% akcji PZU. To Eureko było zobowiązane do zakupu 21% po określonej cenie w przypadku gdy Skarb Państwa upubliczni spółkę.
Aneks z października 2001 r. zobowiązujący Eureko do zakupu 21% akcji PZU w ofercie niepublicznej  po cenie nie niższej niż ta, którą zapłacili w 1999 r. był ważny tylko do 31 grudnia 2001, a MSWiA nie wydało do tego czasu zgody na zakup nieruchomości PZU. Aneks z kwietnia 2001 – zobowiązujący Eureko do określonej ceny w przypadku gdy Skarb Państwa dokona oferty publicznej - także nie wszedł w życie, bo terminowa zgoda ministra finansów wygasła i nie została odnowiona.

Za rządów Belki (2004 - 2005) nastąpiła kolejna odsłona negocjacji. Eureko zwróciło się do sądu arbitrażowego przekonując EBOiR do udziału w prywatyzacji. Został powołany MSP Socha, który usiłował doprowadzić do umożliwienia Eureko zakupu dalszej części PZU.

Eureko podczas całego okresu zmagań przeznaczało znaczne fundusze na promocję wśród polityków, urzędników, dziennikarzy w Polsce i poza jej granicami wykonując tzw. mix-marketing.

Ubiegła kadencja upłyneła pod znakiem konfliktu, na jesieni 2007 do mediów trafiła informacja, że strony ponownie zasiadają do negocjacji. Dały sobie 4 lata na zawarcie ugody.

Przypisy:

- BIG to obecny bank "Millenium", powstawał z funduszy osób prywatnych i instytucji państwowych, m.in Poczty Polskiej; 
- Belka właśnie ten bank wybrał do obsługi misji w Iraku;
- Krzaklewskiego namierzonu podczas wizytowania w Portugalii współsiedziby Eureko (o Holandii też warto wspomnieć);
- BIG - Bank Inicjatyw Gospodarczych;
- W aferze brał nieznaczny udział Reiffeisen Bank - nabywca BIGa, w zasadzie jakąś kasę prezesi PZU od niego dostali, nie wiadomo, po co.

15.03.2009 - 15:42 | dodał:

• Zaloguj się lub zarejestruj by odpowiadać
• 691 odsłon

| Odpowiedz