Na początek uwaga generalnie optymistyczna i proszę odłożyć napoje, przytrzymać się na krześle. Komisja hazardowa to jest od kliku sesji najbardziej profesjonalna komisja jaką sejm widział. Po początkach, które były czymś, czego człowiek i po nerwosolu nie jest w stanie opisać, od czasu przywrócenia Wassermanna i Kempy, posiedzenia komisji oglądam z zainteresowaniem i uważam, że jest to komisja nie tylko potrzebna, ale wręcz momentami modelowa. Zdarzają się te wszystkie dowcipy i złośliwostki, zdarzają się partyjne wycieczki, ale to jest margines, nie sens, jak było do tej pory. 90% pytań i pracy komisji, to kawał dobrej roboty i instruktaż dla kolejnych tego typu działań. Tyle optymizmu, dalej niestety będzie tylko pesymistycznie i ze słodkim posmakiem w przełyku. Mdłości wywołuje poseł Chlebowski, ale to tego rodzaju mdłości, że rośnie w buzi i człowiek nerwowo się rozgląda, gdzie tu sobie ulżyć, albo garścią przytrzymuje, żeby do kibla dobiec. Jeśli ktoś widział to co wyprawiał przed komisją Chlebowski, no to ma to nieszczęście, że nie trzeba mu wyjaśniać i relacjonować. Kto nie widział, musi wiedzieć, że wygrał los na loterii, ale też powinien wiedzieć dlaczego.

Każdy człowiek ma swój próg żałości, poniżej którego stara się nie schodzić. Bądźmy uczciwi wobec siebie i tak tylko dla siebie przypomnijmy sobie, o czym wolelibyśmy nie pamiętać. Nie wiem jak inni, ale jak mnie się przypomni, jaki bywałem żałosny, to głośno odreagowuję syknięciem. Poseł Chlebowski nie syczał, poseł Chlebowski perorował, wygłaszał wznosił się nad swoją żałością i z dumą patrzył w kamerę. Takie opowieści posła, że on jest niewinny, bo: „proszę mi wierzyć”, „z całą mocą pragnę podkreślić”, „jest absolutnie niegodziwe”, „zapewniam o swoich szczerych intencjach”, „zawsze chroniłem budżet państwa”, można sobie w zasadzie odpuścić jako detale. Poseł przygotował takie teatrum, że jest co recenzować i zanim przejdę do najbardziej dramatycznych scen, kilka scen komediowych. Co pytanie od komisji, to poseł Chlebowski znalazł dobre słowa dla śledczego. Panie pośle wiele lat współpracowaliśmy w partii i klubie, niech mi będzie wolno wyrazić podziw dla pana profesjonalizmu, znamy się przecież od lat. Co tam słychać u szanownej małżonki?

Panie pośle Wassermann jako wybitny minister i prokurator, pan oczywiście wie w czym rzecz, nie śmiałbym tak profesjonalnej osobie tłumaczyć tak banalnych procesów. Pani posłanko Kempa, naprawdę, proszę mi wierzyć i tak szczerze pani powiem, że pani praca poselska i ilość interpelacji jest imponująca, pani poseł, imponująca. Proszę przyjąć moje gratulacje. Pan Sobiesiak jest bardzo znany i szanowany we Wrocławiu, to wybitny sportowiec i mecenas sportu, szanowany w mieście, mógłbym tu godzinami wymienić listę zacnych, wybitnych ludzi, którzy znają pana Sobiesiaka. Pan Kosek bardzo przeżył tę nagonkę, człowiek wrażliwy, wieloletnie pracownik Uniwersytetu Jagielińskiego i jest mi niezmiernie przykro, że taką osobę potraktowano w ten sposób, że w szpitalu wylądował. Kamiński jest głupi i podły proszę komisji. Kamiński jest głupi i podły proszę komisji. Kamiński jest podły i głupi proszę komisji. CBA, CBA, CBA, brrryyy. Panie pośle Chlebowski proszę powiedzieć czego pan nie miał siły już załatwiać i w czym Miro nie chciał panu pomóc? Pragnę podkreślić, zaznaczyć i jeszcze raz wyrazić oburzenie, zaskoczenie, troskę o budżet i pieniądze podatnika, że ja nigdy, przenigdy nie działałem na szkodę.

Czy szanowna publika zauważyła dwie charakterystyczne cechy tych wywodów, przepraszam… cztery cechy? Włażenie w dupę każdemu, czy to własna partia, czy opozycja, czy biznesmen. Chlebowski nie wie jeszcze kto może mu się przydać i u kogo będzie robił za ciecia, dlatego jest kumplem wszystkich. Cecha druga, patos, etos, Boga i moralności przywoływanie, żadnych konkretów. Cecha trzecia, wyuczone, wytresowane wręcz, bo do nauki to trzeba mieć łeb, zachowania, frazy, retoryka, gesty, łapki przy sobie. Cecha czwarta, realizacja partyjnej linii, pewnie nie za darmo, ale za jakąś obietnicę objęcia funkcji w Świerzawie, tudzież jednego z miliona niepotrzebnych pracowników biurowych KGHM. Realizacja polegająca na wryciu w pamięć publiki: „Kamiński jest głupi i podły, to wszystko Kamiński”. Tak się żałośnie toczyło przesłuchanie Chlebowskiego i już z tego można wysnuć jeden generalny wniosek.

Trzy modele kariery politycznej. Pierwszy model zawodowcy. Tu mamy wszystkich esbeków, sekretarzy PZPR z jednej strony, z drugiej etos Solidarnościowy, biedota ideologiczna typu Jurek, Giżyński, Gowin oraz ci co się załapali na starcie w latach 90, czyli Kaczyńscy, Tuski, Cymański, Niesiołowski, Kurski. Zawodowcy, co pojadą na nazwisku, wszyscy znają ich na tyle, że mandat mają pewny. Wszystko to są zgrane, znudzone typy, pochłonięte dopieprzaniem sobie wzajem, oni są jak załoga okrętu podwodnego, która przebywa ze sobą 24 na dobę, na małej przestrzeni, gdzie każde pierdnięcie czuć, gdzie po grymasie twarzy wiadomo co kto chce powiedzieć lub zrobić. Nienawidzą się i łączą tylko wtedy, gdy trzeba zabić trzeciego. Do zawodowców zgłasza się, Palikot, Schetyna, Drzewiecki, Krauze, Dochnal, Rydzyk, czyli biznesmeni szemrani, którzy płacą za mandat. Model trzeci to kompletne zera intelektualne, wyspecjalizowane w sporcie zwanym „lizanie każdej dupy” i tu mamy Chlebowskiego, ale też całą gamę w każdej partii co mi się nie chce po nazwiskach wymieniać. Na tych trzech filarach stoi polska polityka i że to wszystko stoi to jest cud częstochowski nad Wisłą.

Do czego się może posunąć przedstawiciel w każdej grupie politycznej widzieliśmy wielokrotnie, ale dziś zobaczyłem jeszcze jeden krok do przodu. Ta miernota Chlebowski, ten gach partyjny, przyszedł na komisję wyposażony w wytresowaną scenkę, w której zagrał: on, jego zmarła siostra, cmentarz, stacja benzynowa, Sobiesiak i jednoręki bandyta. Miernota z cynicznym, wytresowanym na pamięć aktorskim gestem wygłosiła sali i publice przed telewizorami, Antygonę dla ubogich. Nieprawdą jest wysoka komisjo, i jeszcze raz pragnę podkreślić profesjonalizm tego szacownego gremium, że spotkanie na cmentarzu było zaplanowane. Otóż moi kochani, na tym cmentarzu, na tym cmentarzu… to szczególne miejsce dla mnie, bo trzeba szanownej komisji wiedzieć, że na tym cmentarzu leży moja przenajświętszej pamięci sios….chlip…tra. Pauza jak u Holubka z Piaseczna…łzy w oczach, przełknięta ślina i dalej już gładko.

I to nie tak było, że ja na cmentarzu, bo ja tam pojechałem oddać szacunek, pomodlić się jak zawsze i często, chwila skupienia w tym miejscu to dla mnie olbrzymie przeżycie. Wtedy właśnie skupiony nad grobem siostry, a trzeba szanownej komisji wiedzieć, że siostra zginęła tragicznie, przejechana przez ciężarówkę, kiedy wychodziła ze szpitala, gdzie ciężko pracowała, proszę mi wybaczyć….wzruszenie. Owóż wtedy skupiony w modlitwie nad grobem siostry, katem oka dostrzegam Ryśka i w zadumie wołam: „E! Rycho chono!”. Myśmy się umówili na stacji benzynowej jak cywilizowani ludzie, ale Rycho akurat przechodził koło cmentarza, to się tam nad grobem siostry spotkaliśmy przypadkowo i z szacunkiem dla zamarłej przejechanej ciężarówką, chociaż w szpitalu pracowała, pogadaliśmy o dopłatach zagrażających budżetowi, a przecież to nasze pieniądze. Jakim trzeba być podłym i pozbawionym uczuć wraz z racją stanu, żeby w takiej intymnej i sakralnej sytuacji podsłuchiwać tego co bronił racji stanu. Tylko głupi i podły Kamiński, tylko głupi i podły Kamiński i ta CBA, CBA, CBA brrry. Koniec Antygony i ja już też nie mam nic do dodania, poza owacjami na stojąco. Brawo PO, brawo PO, brawo PO! Tak dalej, po stacjach, cmentarzach, Bogu, Ojczyźnie i trupach siostry, bo jeszcze PiS wróci!

21.01.2010 - 17:05 | dodał:

• MatkaKurka
• 2515 odsłon

| Odpowiedz