Jak przeprowadzić pozytywną rewolucję w mediach?

Prześlij dalej:

W biuletynie Peritus-Net nr 34 z 21.11.2017 ukazał się tekst o współczesnych mediach. Daje on dobrą diagnozę sytuacji, ale – co dalej? Poniżej cytuję fragment i proponuję, co zrobić, by media były społeczne i dobre. Oto cytat:

Współczesne media wyszły ze swojej tradycyjnej, kontrolnej roli wobec władzy. Zamiast reprezentować wyborców, czyli tzw. opinię publiczną, w roli bezstronnego obserwatora, same stały się częścią frontu politycznej walki. Nie opowiadają się już po stronie pełnej i zobiektywizowanej informacji o faktach, ale po stronie narracji medialnej służącej ich finansowym sponsorom oraz powiązanym z nimi siłom politycznym. Prawda przestała się liczyć, a media przestały być czwartą władzą. Liczy się tylko taki przekaz informacyjny, który zwiększa szanse określonej grupy interesu na dostęp do władzy oraz związane z tym możliwości, przywileje i pieniądze. 

W dzisiejszym, poprawnym politycznie i zrelatywizowanym moralnie świecie, społeczeństwa tracą swoją suwerenną podmiotowość. Pod wpływem medialnych manipulacji oraz celowego zaniżania poziomu kształcenia stają się coraz mniej świadomą swoich praw, pozbawioną godności masą prostych wyrobników. Pojęcie społeczeństwa jako suwerena staje się fikcją, a sam akt wyborów jedynie pustym rytuałem, służącym do legitymizowania zmieniających się okresowo, ale wciąż tych samych elit władzy. 

Oparta na lichwie zachodnia cywilizacja osiągnęła stan, w którym świat polityki i mediów został całkowicie podporządkowany interesom wielkiego kapitału, będącego rzeczywistym animatorem wszystkich społecznych i gospodarczych procesów. W tym świecie nie ma już miejsca na prawdziwie niezależne, wolne media informacyjne. Utraciła swoją dobrą sławę rozgłośnia BBC, a stacje CNN, Russia Today, CCTV, czy Al Jazeera wiernie służą  swoim mocodawcom. Pozostaje jedynie niewielki margines wolnej przestrzeni medialnej w Internecie, w której uprawiają swoja publicystykę niezależni blogerzy i  dziennikarze, finansujący się z własnych pieniędzy lub darowizn. Jednak i ta przestrzeń jest ograniczana i zagłuszana przez płatnych agitatorów prowadzących swoją ideologiczną dywersję w blogerskich portalach, mediach społecznościowych i na listach mailingowych.

Tu czynię sprostowanie – media są czwartą władzą, ale zwyrodniałą, używaną przez oligarchię finansowo-urzędniczą do władzy nad umysłami i emocjami ludzi. Media są służalcze, manipulują, to nie ulega wątpliwości. Nie ma w praktyce standardów pracy dziennikarskiej ani etyki tego zawodu. Wszechobecna jest auto-cenzura w głowach dziennikarzy.  Jest skomercjalizowanie mediów i podporządkowanie różnym ośrodkom politycznym. Nie dba się w nich ani o polską kulturę, ani o polską rację stanu, ani o ładny język polski. Media są neokolonialne. Co do diagnozy, zgadzamy się całkowicie.

Ale jak to zmienić, jak stworzyć system, w którym media są nasze, obywatelskie, demokratyczne, pluralistyczne, niezależne, otwarte na autentyczną dyskusję, gdzie są rzetelne informacje i odrębnie komentarze i publicystyka? Jak zwykle, potrzeba przede wszystkim „woli politycznej” i odpowiedniego prawodawstwa. Jak owe regulacje prawne miałyby wyglądać? Jak powinien wyglądać system mediów, by służył nam, Polakom, i Polsce? Oto garść propozycji:

I.     System rozwoju i kwalifikowania dziennikarzy

  1. Wdrożenie systemu kształcenia i kwalifikowania ludzi do zawodu dziennikarza, aby rzetelnie wypełniali swoją misję
  2. Publiczne przesłuchania dziennikarzy-kandydatów na ważne funkcje w redakcjach mediów publicznych i organach medialnych
  3. Obowiązek konstruowania przekazu medialnego według rzetelnych zasad zawodowych i wybór odpowiedniej metody opisu rzeczywistości, aby nie była to tzw. narracja pod z góry określoną tezę
  4. Oddzielenie informacji od komentarza. Informacją, czyli suchym faktem jest to, co się wydarzyło, gdzie, kiedy i ewentualnie – dlaczego. Wszystko, co wykracza poza to jest już komentarzem, opinią i interpretacją. Opinia nie powinna wypaczać faktów. Fakty mają pozwolić wyrobić odbiorcom wiedzę o otaczającej nas rzeczywistości.
  5. Troska o wiarygodność i odpowiedzialność za słowo dzięki instytucji sprostowania. Błędy wymagają natychmiastowego sprostowania. Potrzebny jest tu automatyzm, tj. sprostowanie w tym samym miejscu, w takiej samej formie / wielkości, niezwłocznie po wykazaniu przez pokrzywdzonego, że dziennikarz czy redakcja się pomylili.
  6. Wprowadzenie tzw. klauzuli sumienia, która wzmocni dziennikarską wolność i niezależność oraz przysłuży się poszukiwaniu prawdy.
  7. Wprowadzenie centralnego i wojewódzkich trybunałów etyki dziennikarskiej, składających się z przedstawicieli lokalnych społeczności i reprezentantów grupy zawodowej dziennikarzy.
  8. Przywrócenie zawodowi dziennikarza statusu osoby zaufania publicznego i związanych z tym wymogów

II.     Kontrola społeczna nad mediami narodowymi i wypełnianiem wyznaczonej im misji

  1. Powołanie, w drodze powszechnych wyborów, narodowego organu nadzoru nad mediami ogólnopolskimi, zastępującego dotychczasową Krajową Radę Radiofonii i Telewizji – spośród kandydatów spełniających zdefiniowane kryteria (profesjonalne, etyczne, doświadczenie itp.)
  2. Powołanie, w drodze powszechnych wyborów lokalnych (np. przy okazji wyborów samorządowych), obywatelskich, wojewódzkich organów nadzoru mediów.
  3. Rozdzielenie – strukturalne, finansowe i kadrowe – redakcji informacyjnych od redakcji publicystycznych i rozrywkowych.

Media są dziś ważną władzą – kontrolną wobec władz ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej, a także finansowej, oraz nad stanem świadomości umysłów – dlatego muszą być całkowicie od tych władz niezależne i kontrolowane przez społeczeństwo.

III.     Odzyskanie przez polski kapitał kontroli nad mediami regionalnymi

  1. Wdrożenie systemu finansowania publicznych mediów lokalnych i regionalnych
  2. Ustalenie maksymalnego udziału kapitału zagranicznego w każdym podmiocie medialnym na poziomie do 20% bez możliwości posiadania głosu decydującego
  3. Finansowanie mediów publicznych, zarówno regionalnych jak i krajowych z podatków (tzn. zniesienie para-podatku zwanego abonamentem)
  4. Zakaz finansowania mediów publicznych (regionalnych i krajowych) za pomocą reklam, aby wyeliminować wpływ ośrodków komercyjnych na treść programów (dyktat pieniądza nie może obowiązywać w mediach publicznych).
  5. Wprowadzenie systemu dobrowolnego sponsorowania (mecenatu) określonych przedsięwzięć medialnych, np. produkcji filmowych przez obywateli, samorządy terytorialne i przedsiębiorstwa.

Media lokalne powinny mieć zakorzenienie w lokalnych społecznościach. Trzeba wspierać integrację lokalnych społeczności wokół mediów lokalnych i regionalnych.

IV.     Zmuszenie podmiotów globalnych do respektowania naszego prawa

  1. Zobowiązanie mediów globalnych do wspierania misji mediów narodowych i regionalnych
  2. Wprowadzenie systemu wymagań wobec globalnych mediów elektronicznych i uzależnienie ich dopuszczenia od spełniania tych wymagań
  3. Rozliczanie podatkowe w kraju z dochodów tu osiągniętych (przykładowo: szacunkowo Google zarabia około miliarda złotych rocznie na polskim rynku internetowym, a do polskiego budżetu Google wpłaca tylko kilka milionów złotych podatku, bo większość transakcji rozlicza w Irlandii).
  4. Zakaz (i skuteczna zapora) publikowania treści niezgodnych z polskim prawem.

V.     Obowiązek emitowania treści i programów służących odrodzeniu i budowaniu świadomości, dumy z naszej historii, poczucia wspólnoty Polaków oraz wychowaniu.

  1. Systemowy obowiązek promowania kultury i gospodarki polskiej.
  2. Promowanie lokalnych imprez kulturalnych, lokalnych artystów i lokalnych polityków służących dobru wspólnemu
  3. Edukowanie Polaków w dziedzinie historii, tradycji, przedsiębiorczości, finansów, techniki i innych
  4. Pokazywanie państwa jako dobra wspólnego Polaków, promowanie postaw gospodarskich, obywatelskich, patriotycznych i odpowiedzialnych społecznie
  5. Promowanie polskiego dziedzictwa kulturalnego: muzycznego, architektonicznego, filmowego, teatralnego, malarskiego, rzeźbiarskiego, rękodzielniczego, wzornictwa, ubiorów i innych
  6. Przywrócenie regionalnych pasm TVP w jak największym zakresie
  7. Obowiązkowe wprowadzenie systemu filtrów i zabezpieczeń chroniących dzieci przed niepożądanymi treściami i uniemożliwiających ich dostęp do tych treści.

To z pewnością nie wszystkie możliwe działania, ale od czegoś trzeba zacząć. Zapraszam do uzupełnienia tej listy i uszczegółowienia każdego punktu.

Źródło foto: 

własne

0
1358 liczba odsłon

Autor artykułu: Askalek

1 (liczba komentarzy)

  1. avatar

    "Współczesne media wyszły ze swojej tradycyjnej, kontrolnej roli wobec władzy. Zamiast reprezentować wyborców, czyli tzw. opinię publiczną, w roli bezstronnego obserwatora, same stały się częścią frontu politycznej walki."

    Wykorzystując eufemizm  można zauważyć, że autora cytatu solidnie pojebało.