to bym się napinał.

Do zdjęcia zdjął aparat ortodontyczny.

niejako chronologicznie.

I pierwszym był Rolf Lassgård, później Krister Henriksson.
Zasadniczą różnicą jest to, iż seria pierwsza jest zasadniczo w całości oparta na książkach Mankela.

Seria druga składa się z dwóch części:\
- 13 pełnometrażowych filmów z Kristerem Henrikssonem zasadniczo bazuje na bohaterach literatury Mankela i z książkami, poza chyba jednym filmem, nic nie ma wspólnego. Serię zakończono po śmierci aktorki grającej rolę Lindy (córki Wallandera).
- druga - kontynuacja pierwszej bez 3 aktorów pierwszego planu z części pierwszej. Podobnie jak pierwsza nie ma za dużo wspólnego z treścią książek.

Anglicy robią kolejną, właśnie ukazały się na DVD 3 kolejne filmy.
Co ciekawsze Anglicy zrobili nowy serial (chyba bardziej cykl) bazujący ściśle na książkach i będących właściwie remakem wcześniejszych filmów z Rolfem Lassgårdem. W Szwecji film angielski został, sprawdzając na niereprezentatywnej próbie znajomych, przyjęty bardzo dobrze. No może poza chwilami gdy główny bohater przedstawia się - Łolander, a wszyscy wiedzą, iż jest on Wallanderem.

uffff.

ukłony
r

ps. był jeszcze Lennart Jähkel w serialu z 2003 ale on jakoś całkiem przepadł i ani widu w TV ani słychu na DVD

Bo ja dziś proszę Super Kubaka, to właściwie do Kota przyszłam. Doskonale Go rozumiem, zwłaszcza te jutra co rzadko w sam raz akurat w odpowiednim czasie, są mi szczególnie bliskie. Jak dla mnie tu już ma Oskara i na bardziej soczystą wołowinkę zasłużył. Taki Kot to proszę ja Super Kubaka to by mógł nie jedno, gdyby tylko Mu się chciało.

Dziękuje za ulubiony ciąg dalszy, w załączniku przesyłam pozdrowienia zawinięte w uśmiech.:)

Z drugiej strony, gdyby chętny do rozpoczęcia kariery piromana wiedział, że w takim przypadku zostaną mu urwane nogi przy samej d..., też by się pewnie bardzo wnikliwie zastanowił. Ale stąd już prosta droga do kodeksu Hammurabiego ("Podpalacz niech będzie wrzucony w pożar przez siebie wywołany") albo do zawołania "Kina dla mafii!".

Ze wszech miar prawyś w swym apelu i słuszne są Twoje słowa, miły panie Q. Co mi właśnie przypomniało własne moje apele i ich owoc - hałdę opowiadań, pamiętników, opisów i innych sprawozdań zalegających biurko. Ech, czas na mnie...

(...) :)))

Może ewentualnie zadziałać całom swojom siłom i godnościom osobistom, ale wtedy najlepiej, jakby taki kierownik miał 2 metry wzrostu, głowę ogoloną na łyso i wyraźnie widoczne wielkopowierzchniowe tatuaże na przedramionach. I zgasił bluzgających gówniarzy jednym tekstem - niekoniecznie wulgarnym, ale dosadnie dającym do myślenia.

Tylko gdzie szukać takich kierowników? W jakim kinie?

zamiast "gówniarzu" do kierownika kina, użyć zwrotu : "Proszę się uważać za spoliczkowanego" (to z Choromańskiego). Dobitnie i z godnością.

Ja też się rozczuliłem widokiem Super Kubaka. Pisanie z taką dojrzałością i zderzenie z taką świeżością wieku i refleksu (Jachowicz) to rzadki widok. Masz wszystko, żeby być wielka, nawet nie musisz pić mleka. No i poradziłaś sobie sama, dostałaś głosy za talent. Jak dla mnie powinnaś mieć swoje 5 minut w Trójce, tak jak Jachimek, czy inni młodzi zdolni.

Zbyt częste używanie osłabia znaczenie ale nie wyobrażam sobie życia bez tego soczystego wyrazu. Podobał mi się końcowy efekt Twojego traktatu moralizatorskiego. Fantastyczny ten zwrot do kierownika kina - ty gówniarzu. Pozdro.

Mam Cię za człowieka inteligentnego, a od takich wymagam nie tyle kultury, co myślenia. Pomyśl nad tym co piszesz, bo piszesz idiotyzmy. Każdy z tych blogów ma swoich czytelników i to licznych (statystyki oglądalności masz pod każdym blogiem), a jeden z nich w ogóle nie był przeze mnie polecany i WYGRAŁ. Nazywa się Super Kubak i poczytaj sobie ten blog może nauczysz się czegoś więcej niż tandetnego moralizatorstwa.